Bashkëqytetare dhe bashkëqytetar të nderuar të fshatit Kalisht dhe më gjërë,
tragjëdia më e madhe e jetës nuk është se njerëzit vdesin, por se si pasardhësit mundë të jetojnë. Nuk kërkojmë që deti të bëhet kos dhe pastaj mos të kemi lugë për të varfërin, por thjesht të ndihmojmë dhe të japim nga shpirti jo nga teprica. Mos ti japim rëndësi faktit si kemi jetuar, por le të bëjmë ndryshimin bashk për të tjerët, që ndoshta mund të përcaktojë rëndësinë e jetës në të ardhmen.